Natuurlijk hardlopen: 51k Eiger Ultra Trail op Five Fingers

Natuurlijk hardlopen: 51k Eiger Ultra Trail op Five Fingers
18 oktober 2017 Systema Natura
51k Ultra Trail-run op Vibram 5fingers

Natuurlijk hardlopen brengt me veel plezier. Elk moment dat buiten in de frisse lucht wordt doorgebracht, drukt op alle juiste knoppen. Natuurlijke looptechniek brengt me in nauw contact met mijn omgeving, het traint me om me aan te passen aan de vele verschillende oppervlakken die ik tegenkom. Het brengt me in een alerte gemoedstoestand. En inmiddels betekenen afstanden niets meer voor mij. Voor mijn eerste ultra-trailrun, was training en controle over mijn mentale toestand alles wat ik nodig had om de eindstreep te halen. De verbluffende achtergrond van de Zwitserse bergen zette elke beweging extra kracht bij.

De eerste vraag die mensen stellen is 'waarom?'. Waarom zou je verder lopen dan een marathonafstand? En waarom kilometers steiging toevoegen om dingen nog moeilijker te maken? Ik beschouw mezelf niet als een normale renner of een trailrunner. Een jaar geleden rende ik 10k max op een vlak oppervlak in minimale schoenen. Mijn focus ligt op goede en efficiënte beweging. Dat betekent dat natuurlijk hardlopen de enige keuze is. Mijn cadans ligt tussen 180-200 stappen per minuut, mijn paslengte is kort, ik plaats mijn voeten onder mijn zwaartepunt, met voorvoet eerst op de grond.

Ik probeer niemand te verslaan of een snellere 10k of marathon te rennen. Mijn enige doel is om mentaal en fysiek sterker te worden, zodat ik vrijer kan bewegen, zonder de noodzaak van dure schoenen of de nieuwste merkkleding. Ik hou ervan mezelf uit te dagen en te ontdekken waar ik werkelijk toe in staat ben. Een evenement als de Eiger Ultra is een veilige manier om dat te testen, omdat de organisatie fantastisch is. Uithoudingsvermogen, ademhaling, wilskracht zijn het soort ingrediënten die ervoor zorgen dat je de eindstreep haalt. Natuurlijk helpt een goede voorbereiding ook.

Mijn probleem met schoenen

Een paar weken voor de start had ik mijn schoenen nog niet gekozen. De meeste langeafstandslopers geven de voorkeur aan een meer gedempte landing, minimale schoenen worden zelfs afgeraden voor berglopen. Het zou teveel voor de benen zijn, vooral bergafwaarts. Daarom kocht ik redelijk normale hardloopschoenen met slechts 4mm 'heel drop'. Maar na ongeveer 80k training in deze schoenen (Inov-8 Trailtalon 250), gaven ze me nog steeds blaren. 90 procent van mijn training had ik echter Vibrams gedragen. Het dragen van Five Fingers op raceday zou de hele dag natte voeten kunnen betekenen in geval van regen. Tegen die tijd maakte het feit dat ik nog niet zoiets als de Eiger had gelopen me enigszins nerveus. Piekeren over spullen is het laatste wat ik wilde, dus ik pakte beide in, zodat ik op het laatste moment kon beslissen.

De bergen roepen

Godzijdank kon de reis naar Zwitserland niet beter. Vijf dagen vóór de racedag kon ik op bezoek bij een vriendin in Zwitserland om daar enkele dagen te verblijven. Perfect voor acclimatisatie, wandelen en inademen van frisse berglucht. Weersvoorspelling bleek veelbelovend met milde temperaturen en geen regen. Ik zou op mijn Five Fingers gaan rennen. Mijn groep begon om 7:00 AM, race limiet 14 uur. Hoe het ging?

Om eerlijk te zijn voelde ik me geweldig. Er waren gedurende de dag 2 mentale hindernissen. Eén tijdens de zwaarste klim van de race van Feld omhoog naar Faulhorn, een schijnbaar eindeloze klim. Hoewel het vermoeiend was, voelde ik me fysiek fit en in staat om ermee om te gaan. In gedachte herhaalde ik: 'Neem gewoon een stap, dan nog een, herhaal' ... Het bereiken van Faulhorn betekende dat je halverwege was met 'slechts' zo'n 26k te gaan. De tweede mentale hapering die ik kreeg was toen ik 6k in de bergen hevig onderschatte. Bij het verlaten van het post Egg stond er een bord met de aanduiding 6k tot de volgende post. Na een tijdje controleerde ik mijn horloge omdat ik verwachtte dat ik er bijna zou zijn, bleek dat ik slechts 3k, dus halverwege was! Direct besloten om niet meer op mijn horloge te kijken, in plaats daarvan gewoon door te rennen. Beste notitie aan mezelf ooit.

Bergafwaarts gaan was te gek. Volledige focus. Rennen, springen, in een plukje medelopers naar beneden denderen boorde van binnen een soort oergevoel van een krijger aan. We waren op jacht. De keuze voor Vibrams maakte dat gevoel compleet. Mijn voeten kregen een goede afranseling op langere bergpassen vol met stenen. Daar was het onmogelijk om te rennen en ja, het was oncomfortabel. Maar niet het soort ongemakkelijk dat een mens niet aan kan. In het moment heb ik mijn keuze zeker kortstondig in twijfel getrokken. Maar ik wist dat de rotsige weg niet eeuwig zou duren, er zou iets nieuws verschijnen, net als in het dagelijkse leven. De afdaling ging door een steil bos, de laatste kilometers waren zelfs bijna vlak. Die laatste 10 km voelde ik me sterk, ik rende nog steeds waar anderen liepen. Ik had voldoende energie om rennend over de eindstreep te gaan.

Maak je hoofd leeg

Mijn doel was om vooral 'heel' te eindigen en te genieten van rennen in de bergen. Dat is gelukt. Ik finishte de race ruim binnen de tijdslimiet na 10,5 uur op de been te zijn geweest inclusief stops bij rustpunten. Ik heb nooit een 'gewone marathon' overwogen en na deze ervaring zal ik dit waarschijnlijk ook nooit doen. Op een levenloze weg, asfalt vreten, is zoveel minder aantrekkelijk. De natuur biedt niet alleen schone lucht om te ademen, het voedt je hersenen met helderheid, verbondenheid, pure vreugde en het ontspant de zintuigen. De houding onder hardlopers is daar ook anders. De ultra- en trailgemeenschap is meer verbonden met de aarde waarop we bewegen en wil deze graag schoon houden. Troep opruimen, geen pompende muziek bij iedere stop. Fantastisch.

Als finisher heb ik bijna de fout gemaakt om meteen door te sprinten naar de volgende uitdaging, een langere afstand, nieuwe bergpaden. Ik ben blij dat ik dat niet heb gedaan. Tevredenheid en waardering voor je prestatie gaan snel verloren omdat je meer, meer, meer wilt. Laat de geest weer kalm worden, rust uit, kijk terug op een geweldige ervaring en vervolg dan je pad om nieuwe dingen te ontdekken.

Voor mij is het mijn natuurlijke loopvorm verbeteren door geheel barefoot te gaan. Zeker nu ik heb ervaren dat mijn botten en ligamenten sterk genoeg zijn voor een bergrace van 51k. Zolang ik niet train voor een ultra, is het niet meer nodig om 60k per week te rennen. Dit bespaart me veel tijd die ik kan spenderen om opnieuw geheel barefoot te gaan rennen. Mijn geest vrij van schoenenstress is absoluut een volgende grote stap voorwaarts.

Lees meer over de voordelen van barefoot running in dit artikel.
-

Meld je aan voor meer inspiratie, tips en updates


Durf je blootsvoets te gaan? Leer de basis van natuurlijke beweging. Maak de transitie met ons 12 weken online Barefoot-programma (Engels). Go barefoot today!

nl_NLNL
en_GBEN nl_NLNL